Σε αντίθεση με την επικρατούσα αντίληψη που συνδέει την αποφυγή της βλεμματικής επαφής με τη ντροπαλότητα ή την κοινωνική αμηχανία, πρόσφατα δεδομένα από τον τομέα της ψυχολογίας υποδεικνύουν μια διαφορετική αιτία. Η δυσκολία στη διατήρηση της οπτικής επαφής κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης φαίνεται να αποτελεί συχνά έναν μηχανισμό του εγκεφάλου για τη διαχείριση της πνευματικής εξάντλησης. Όταν το άτομο βιώνει κατάσταση γνωστικής υπερφόρτωσης, ο εγκέφαλος αναζητά τρόπους να περιορίσει τα εξωτερικά ερεθίσματα προκειμένου να επεξεργαστεί αποτελεσματικά τις πληροφορίες. Η αποφυγή του βλέμματος λειτουργεί, επομένως, ως μια ασυνείδητη στρατηγική εξοικονόμησης ενέργειας, επιτρέποντας στο άτομο να συγκεντρωθεί καλύτερα στον λόγο και στη σκέψη του. Η διαπίστωση αυτή αναδεικνύει ότι η έλλειψη οπτικής επαφής δεν αποτελεί απαραίτητα ένδειξη κοινωνικής απόσυρσης, αλλά συχνά μια ένδειξη ότι το γνωστικό σύστημα του ατόμου λειτουργεί υπό πίεση. Η κατανόηση αυτού του μηχανισμού μπορεί να μεταβάλει τον τρόπο με τον οποίο ερμηνεύουμε τη συμπεριφορά των συνομιλητών μας σε απαιτητικές συνθήκες επικοινωνίας.
Γιατί αποφεύγουμε τη βλεμματική επαφή: Δεν φταίει πάντα η ντροπαλότητα
